Podróże #58: Dolina Raby

Witam!

Epidemia, od blisko czterech miesięcy wywracają wszystko do góry nogami, a także sesja, która jeszcze przez najbliższy miesiąc wywróci każdą moją szarą komórkę, zmuszają niejako do podążania za maksymą "cudze chwalicie, swego nie znacie". Te kilka prostych słów zawierają w sobie piękna prawdę, która jeszcze bardziej się pogłębia i uwidacznia w momencie odkrycia czegoś nowego i jakże fascynującego tak niedaleko swojego domu...

Na pograniczu dwóch miejscowości Ziemi Gdowskiej, Marszowic i Podolan, wije się niepozornie dosyć wąska asfaltowa ścieżka pieszo-rowerowa wchodząca w skład szlaku turystycznego "Dolina Raby". Oczywiście na przestrzeni kilku lat wielokrotnie mijałem, przejeżdżając samochodem, czy rowerem, jej punkt zero, ale jakoś nigdy nie zdecydowałem się poświęcić jej swojej uwagi. Dopiero w ostatnich dniach zaproponowałem mojej sąsiedzkiej ekipie spacerowej, żeby właśnie tam skierować swoje kroki, a nuż trasa okaże się ciekawą.

To przeczucie na szczęście mnie nie zawiodło... Maszerując dość leniwym tempem, dwa kilometry w tę, dwa kilometry we w tę, można było się poczuć jak nad najpiękniejszym nadbiebrzańskim szlakiem. Liczne bajorka i mokradełka skrywały w sobie łany moczarki na których to powierzchni swój wieczorny popis dawały otoczeniu zielone śmieszki, piaszczyste brzeżki gdzieniegdzie pokrywały się smukłym zielem dziurawca, żmijowca, młodziutkiej wrotyczy oraz dorodnego skrzypu, zaś nieposkromione wody Raby, jednej z królowych polskich Beskidów, uciekały przed ostatnimi promykami ciepłego czerwcowego słońca, co chwila uderzając o siwe głazy wyznaczające rzeczne koryto.

Każdy moment tego niezwykłego spotkania z Matką Naturą przesiąknięty był jej potęgą i talentem do nieustannego tworzenia rzeczy pięknych...

...za co każdy z nas powinien być jej wdzięczny.

Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia! :)

blogowy Instagram: swiat.z.mojej.perspektywy