Witam! 
Uginający się pod ciężarem cmentarnych płomieni, wspomnień oraz siwizn nad głowami listopad (zbyt) często skłania nas do refleksji nad kruchością ludzkiego życia. Czy tak na co dzień ktokolwiek sięga myślami ku sentencji zawartej w tytule wpisu? Nieustannie gdzieś pędzimy, zatracamy się w tworzeniu kolejnych marzeń i planów, które mają zabetonować przyszłość w sztywne i absolutnie niezmienialne ramy. Skupiamy się na wyglądzie naszej codzienności za pięć, dziesięć, czy dwadzieścia lat tracąc przy okazji czujność nad tym, co tu i teraz. Czy takie wybieganie w przód jest czymś złym? Oczywiście, że nie. Nie można jednak zapominać ani ignorować faktu, że życie potrafi upleść różne scenariusze i gdzieś, w najmniej oczekiwanym momencie, rzuci najczarniejszym z nich.




Tego dnia spędziłem w Krakowie pierwszą połowę dnia. Po przebudzeniu się i zjedzeniu śniadania ruszyłem do jednego z najpopularniejszych centrów handlowych, do Bonarki. W tamte rejony zapuszczam się niezwykle rzadko, ale tym razem miałem ku temu konkretny powód: spotkanie się z przyjaciółmi z Gorlic, którzy rokrocznie, wraz z początkiem listopada, przyjeżdżają do stolicy Małopolski na porządne, przedświąteczne zakupy. Czas w galerii minął, bez zaskoczenia, wyjątkowo szybko, ale i intensywnie. Wychodząc z ostatniego na trasie sklepu zaczęliśmy analizować pierwotny plan ich krakowskiej wojaży, który po opuszczeniu Bonarki zakładał obiad w jednej z restauracji przy Rynku Głównym. Zmęczenie bieganiną po zatłoczonych przestrzeniach potęgowało głód i chęć posilenia się czymś pysznym, ale wypadowi do centrum miasta nie sprzyjał jeden ważny czynnik... pogoda. Tamtejsza sobota przegrywała batalię z gęstą mgłą oraz kilkustopniowym chłodem. Typowo jesienna aura zniechęcała do realizacji pozostałej części harmonogramu. Ostatecznie, chwilę po godzinie 14:00, podjęliśmy decyzję o rezygnacji z obiadu na rynku. Przyjaciele stwierdzili, że dysponując nieco większą ilością czasu mnie podrzucą do domu, a sami zjedzą coś konkretniejszego w drodze powrotnej do Gorlic. Jedna zmiana, która być może kosztowała nas zdrowie, a nawet życie.




Dosłownie minuty po dotarciu do domu i odjeździe gorlickiej ekipy cały internet i kanały informacyjne w telewizji zalały sensacyjne, ale i druzgocące wieści. Strzelanina. Rynek w Krakowie. Zabici. Wielu rannych. W końcu: zamach. Zdezorientowana jak nigdy głowa zaczęła błyskawicznie chłonąć setki myśli i pytań. Przez pierwszą godzinę nie dało się w niej niczego sensownego ułożyć, niewiedza podsycana plotkami oraz niekończącą się dezinformacją stawała się nie do zniesienia. Widziałem tylko jaskrawe paski z szokującymi tytułami, amatorskie nagrania strzelaniny i policyjnego pościgu wrzucane do sieci oraz gąszcz wiadomości od znajomych zapewniających o ich bezpieczeństwie.

Szczątkowe wówczas wzmianki o dokładnym miejscu tragedii wywołały we mnie gęsią skórkę. Róg ulic Sławkowskiej i Szczepańskiej? Wlot ulicy Siennej? Ulica Grodzka? Przecież dokładnie tą samą drogę pokonywałem dzień wcześniej, gdy wracałem z siedziby Okręgowej Izby Lekarskiej na Krupniczej... Dzień wcześniej. 




Kolejne minuty nieznośnie plątały wątki o schwytaniu sprawcy, które rzekomo kosztowało życie pary krakowskich policjantów. Na całe szczęście tutaj plotki czmychnęły w siną dal i mimo poważnego stanu funkcjonariuszy ostatecznie nie dotknęło ich to śmiertelne żniwo. I tak już pochłonęło sześć - lub licząc rodzinę zamachowca: dziewięć - Bogu ducha winnych istnień.
Szok i niedowierzanie szybko ustąpiły miejsca smutkowi i takiemu wręcz odrętwieniu. "Mój" Kraków, dotychczas tak spokojny, tak bezpieczny dla ludzkiej masy, stał się polem śmiercionośnej gry, której skala wykroczyła poza wszelkie granice wyobraźni. Nie mogłem tego pojąć, przez naprawdę długi czas czułem się jakbym stąpał po cieniutkiej granicy między jawą a snem. Całość brzmiała jak wyjątkowo niesmaczny żart, który ktoś z dozą zażenowania zaraz odkręci. Niestety do niczego takiego nie doszło.

Resztę dnia spędziłem na wnikliwym śledzeniu, minuta po minucie, ustaleń oraz relacji z samego serca Małopolski. Nawet nie wiem kiedy duża wskazówka zegara przewędrowała z czwórki pod jedenastkę...




Przez półtora tygodnia nie byłem w stanie postawić stopy na krakowskim rynku. Rozum i serce, w rzadko spotykanej jedności, skutecznie odradzały mi powrót w miejsce, które od co najmniej 10 lat znam niczym własną kieszeń. W końcu jednak, we wtorkowe, równie słotne jak dnia 7 listopada 2026 roku przedpołudnie, udało się przełamać ten lęk.  
Zdominowany przez płonące znicze, kwiaty oraz ślady po kulach obraz znałem już między innymi z przekazów telewizyjnych, ale... czym innym jest wpatrywanie się w starannie dobrany kadr za szklanym ekranem, a czym innym wniknięcie w samo centrum wydarzeń. Nie muszę chyba wspominać, że przechadzka po płycie rynkowej do przyjemnych nie należała. Uczucie dużego dyskomfortu, podbijane salwami dreszczy torpedujących całe ciało, nie musiało długo namawiać do odwrotu. Po jakichś pięciu minutach, spędzonych głównie na modlitwie za ofiary oraz poszkodowanych, zdecydowanym krokiem zszedłem z płyty Rynku Głównego.




Kraków szlochał gęstym kapuśniakiem, a ja robiłem wszystko, by nie zacząć płakać razem z nim. Po opuszczeniu terenu Rynku Głównego podjechałem jeszcze pod róg ulic Stradomskiej oraz Dietla. To właśnie tam, trzy minuty po piętnastej, zakończył się krwawy rajd zamachowca i to właśnie tam, dzięki bohaterskiej postawie dwóch policjantów, dwóch chirurgów oraz przypadkowych przechodniów, ludzkość ukazała swą najszlachetniejszą stronę. Ściana tamtejszej kamienicy skryła się za różami oraz wczepionymi tu i ówdzie kartkami z podziękowaniami dla bohaterów. Spora ich część wyszła spod dziecięcych rączek, co jeszcze bardziej napędzało poruszenie z niekontrolowanym napływem łez do oczu. W tych kolorowych, często niezgrabnie złożonych napisach "dziękuję" byłem w stanie odnaleźć najważniejszą z refleksji. Z każdego, nawet najgłębszego smutku rodzi się nadzieja. Nadzieja na lepsze jutro.




Nie boję się przyznać, że bardzo przeżyłem wydarzenia z tej pamiętnej soboty, stąd też ten przydługi wpis na blogu. Kraków, a tak naprawdę cała Polska, zdawał się być miejscem w którym brutalny atak na przypadkowych spacerowiczów sprowadza się do kategorii fantastyki, a nawet bezsensu. Rzeczywistość postanowiła jednak dać nam niezwykle srogą nauczkę: pięć minut wystarczyło, by mur bezpieczeństwa runął na zawsze. Pamiętam, że przez pierwsze, jeszcze nieopierzone wiedzą myśli zaczęło się przewijać stwierdzenie: "Przecież to jest tak irracjonalne, że aż niemożliwe!". Dwa tygodnie później te słowa nadal siedzą w mojej głowie, a ja nie mam pomysłu jak skutecznie je wypędzić. Tego się nie da ot tak wymazać w pamięci. Blizna, nawet mała, pozostaje na zawsze...




Na koniec nie pozostaje mi nic, jak podziękować wszystkim bohaterom tamtego dnia. Troska o bliźniego, nawet gdy na szali stawiamy własne życie, potrafi przezwyciężyć najgorsze zło. Każdy z osobna pokazał w swym działaniu najwyższą formę człowieczeństwa, która mam nadzieję będzie stawiana za wzór przez długie lata.

Do napisania!

Komentarze

ARCHIWUM POSTÓW

Pokaż więcej

Translate

ZAPRASZAM NA MOJEGO DRUGIEGO BLOGA O WĘDRÓWKACH PO BESKIDZIE WYSPOWYM (I NIE TYLKO!)

Obserwatorzy Bloga

Dziękuję za każdy głos! To mnie motywuje!

Moi psi strażnicy: Rudi (2013-) i Berek (2005-2022)

Kategorie

Podróże W moim ogrodzie Małopolskie Góry Beskid Wyspowy Moja poezja Pola Ptaki Beskidy wiosna Wiersze Zima życzenia Kraków Lato Spacer 2017 Jesień Rośliny Grzyby Kwiaty Rynek 2016 Zamek Grusza święta 2019 Las Przemyślenia Wiersz Wieś Wyniki wakacje wielkanoc Ciasto Rudi podsumowania Boże Narodzenie Podróż Roku Zachód Słońca Cmentarz Dobczyce Inne Kościół Motyle Studia Urodziny Wspomnienia 2018 Blog Kot Nowy Rok Rocznica Skansen Ssaki 3. urodziny Konkurs Lasek Lekarski Mama Moje przygody Owady Planty Podziękowanie Polska W moim domu 2020 Kapliczka Kiki Niebo Opowiadanie Pies Pole Ruiny zamku Rzeka Sentymenty Maksa Wiosenno-letnie wyzwanie u Maksa Zalipie Śmierć Żonkile Artystycznie Chatki Chmury Cichawa Cudo Czosnek niedźwiedzi Historia Jedzenie Koronawirus Lanckorona Leśniczówka Maj Malowane Przedwiośnie Puszcza Statystyki Staw Tata Tenis Tulipany Wał Ruda Wschód Słońca Wspomnienie Wyzwanie urodzinowe Zjawiska pogodowe 2021 Basia Wójcik Bałtyk Bez Candy Chinkali Droga Fiołki Jabłoń Jan Paweł II Katedra Listopad Luty Majówka Medycyna Morze Nauka Niepołomice Owoce Panorama Pieniny Plany Pomniki Prezent Przepis Ratusz Rozdanie Rzepak Sesja Sierpień Skalniak Szlak Wieża Zioła Śnieg Bitwa Bochnia Bocian Brzozy Budleja Czarny bez Dolina Raby Dwór Dynia Jezioro Karolina Kózkówna Kartki Kazimierz Wielki Krajobraz Krokusy Krościenko Lipa Matura Mury Muzeum Noc Obraz Opowieść Pałac Paź królowej Pielgrzymka Pierniczki Podskale Polskie bociany Pomnik Pomorskie Pomorze Przebiśniegi Raba Rower Ruduś Różaniec Stare Miasto Szpital Słońce Talent Trzy Korony Wawel Wielkopolskie Wisła Wrocław Wycieczka Wypieki Zachwyt Zboża Ziarnopłony Zielono przyroda ptaki na flagach wielka sobota zdjęcia Ścieżka Śląskie Święconka Święto Niepodległości 2023 4. urodziny 5 miejsc Agnieszka Radwańska Akademia Muzyczna Aleja Gwiazd Babia Góra Bazylea Bałwan Berek Biedronka Bieszczady Bociany Boże Ciało Budki COVID-19 Choinka Clematisy Czarny Staw Czechy Dolina Prądnika Dolnośląskie Domek Droga krzyżowa Drzewa Dunajec Ferie Gady Gdańsk Gotowanie Gołoborze Grodkowice Grota Grudzień Hel Hiacynty Jagodzianki Jarmark Jubileusz Kasztany Kazimierz Klasztor Klomb Kolory Kościół Mariacki Krzewy Krzyż Księżyc Kukurydza Lipiec Lipnica Murowana Lourdes Marysieńka Miłość Mniszek lekarski Moje zdrowe życie Morwa Most Niedzica Nowodworek Odlot Ogród Ojców Opis Ostrów Lednicki Oznaki wiosny Palma Pandemia Papierówka Papież Papuga Październik Pisklęta Pięknie Plaża Podziemia Powiśle Dąbrowskie Praga Praktyki Procesja Przygotowania Przyjaciele Pytania Refleksje Rogale świętomarcińskie Ruiny Rzeźby Różaneczniki Rękodzieło Sanktuarium Sielanka Spotkanie Stokrotki Sukiennice Sylwester Syrop Szczawnica Szpaki Słonecznik Trasa Ukraina Warzywa Wierzby Wiązanki Wojna Wspaniałe Wyprawy Zabawa Zadanie od Maksa Zbiorniki Zdrowo Ziemia Dąbrowska Zmiany jaszczurki jeże purchawice sierpówki Łysa Góra Ślimaki Średniowiecze Świętojański Żniwa 10 lat 100000 2015 3 maj 5. urodziny 6. urodziny 7. urodziny 8 lat 9 lat Akrostych Album Alfa Altana Amfiteatr Anna Arthur Wellesley Artykuł BMI Balon Bazie Bazylia Bazylika Bałwankowo Berberysy Bezsenność Biało Biało-czerwone Biologia Bitwa pod Grunwaldem Bizony Bobolice Bobry Bogatka Brusznica Brzozowisko Buraki Bury Bułki Błękit Cele Chabówka Chaczapuri Chaos Chemia Chełm Chleb Chrząszcz Ciastka Ciastka orzechowe Ciężkowice Clafoutis Czerwiec Częstochowa Część I Człowiek Dalgona Dawne dzieje Diabelski Kamień Diablak Dla artystów Dla kucharzy Dla poetów Dmuchawiec Dobro Docenione Dolina Białego Drożdżowe Drzewo Dutch baby Dyskusja Dzieciństwo Dziewięćsił Dzień Mamy Fontanny Fotografia Francja Galette des rois Gdów Geografia Gniezno Gondola Gorce Gostynin Gołąb Goździki Grodzisko Grunwald Gubałówka Gwiazdy betlejemskie Góra Skrzynecka Góra Zamkowa Górki Góry Świętokrzyskie Głosowanie Horiatiki Huragan Huśtawka Iglaki Illzach Info Ja w Kuchni Jacuś Jadłospis Jajka Jarmuż Jasna Góra Jednosiwy Jerozolima Jesienne dary ogrodu Jesiony Jezioro Czchowskie Jezioro Dobczyckie Jezioro Rożnowskie Jiaogulan Język polski Kalorie Kalwaria Kanie Karmniki Kawa Kawiarnia Klucz do matury z biologii Koktajle Kolejka Kolekcja Kompot Kompozycja Komunia Święta Konfederacja barska Konie Konkurs Palm Wielkanocnych Kopiec Kraka Korona zapory Kraków-Łagiewniki Krogulec Krowa Krupówki Krzesławice Krzewuszki Krzywa Wieża Krzyż Milenijny Krzyżacy Krzyżówki Książka Kuchnia Kujawsko-pomorskie Kundel Kura Kurczak Kurozwęki Kwarantanna Kwiecień Kładki Latarnia Lednica Legendy Lenistwo Lilak Lipnica Literatura London Eye Londyn Lot Lubczyk Lwów Majeranek Makro Marchew Marzec Marzenia Mazowieckie Mazurek Medugorje Melisa Melsztyn Mgła Michałki Mikołaj Kopernik Mirów Misje Mięta Mniszki Mogielica Moi Przyjaciele Molo Monety Mróz Muchomory Muchołówka szara Mural Naleśniki Niebieski Niedziela Palmowa Niegowić Norbertanki Nowy Wiśnicz Obserwacje Odpoczynek Odpowiedzialność Ogień Ojcowski Park Narodowy Olimpiada Omega Opactwo Opole Opolskie Opowieści Oregano Orzechy Ostrów Tumski Owca PDMD Parowar Patriotyzm Pelargonie Pietruszka Piwonie Pizza Plac św. Piotra Plebiscyt Pliszki Pociąg Podbiały Podgrzybki Podhale Podkarpackie Podróż pięciolecia Podziw Pokazy Polecie Pomnik św. Floriana Pomoc Pory roku Potok Powieść Pozdrowienia Poziomki Poznań Praca Prom Prośba Przed Sylwestrem Przemijanie Przerwa Przygoda Przyszłość Pszczoła Pucuś Pustelnia Płazy Radość Rejs Rokitnik Rozmaryn Rożnów Rukola Rzadkie Rzeźbiarstwo Rzym Rękawka Rżysko Samosy Sanki Sałatka Seler Sernik Sezon karmnikowy Sierpówka Sir Siła Skamieniałe Miasto Skałka Skocznie Smoleń Sopot Spisz Spokój Stajnia Staropolskie Stetoskop Styczeń Szacunek Szałwia Szczaw Szczepienia Szczepionka Szczepmy się! Szczerze Szczypiorek Szkoła Szlak Orlich Gniazd Szron Szwajcaria Sól Słowacja Słowianie Taize Tamy Tatry Tatrzański Park Narodowy Teatr Topola Toruń Tradycje Tropsztyn Tropy Turbacz Tymianek Ulubione Urbi et Orbi Uście Solne Wadowice Waga Warmińsko-Mazurskie Warsztat Wata cukrowa Watykan Wellington Arch Westerplatte Wetlina Widoki Wielka Brytania Wiewiórka Wieżyca Wigilia Wiszące mosty Witacze Wodospad Wow Wprowadzenie Wrzos Wyjazd Wytrzyszczka Wyzwanie Włochy Włóczęga ZOO Zakopane Zapora Zapowiedź Zasady Zawilce Zawoja Zaćmienie Zaćmienie Księżyca Zbiórka Zdjęcie Zegar Zwierzęta Zwyczaje Złoto dzwoniec filmy kosy magiczny czas porządki rudziki van Gogh Łatwe w uprawie Ławka Łąki Śliwa Ślęża Święci Świętokrzyskie Święty Krzyż śpiew śpiew dzwońca św. Szymon święty Mikołaj Żołnierze i polegli Żurawki

Prawa autorskie

Wszystkie moje teksty i zdjęcia na blogu "Świat z mojej perspektywy" są chronione prawem autorskim na mocy: Dz. U. 1994 nr 24 poz. 83, Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wykorzystanie ich wymaga mojej zgody!

Agregator blogów przyrodniczych

Rozdane, powędrowało do Janeczki z Chwil Wytchnienia!

Rozdane, powędrowało do Jadzi Kluczyńskiej!

TUTAJ ZAGLĄDAM