Garstka lirycznej myśli

Witam Was bardzo serdecznie!
Czas pędzi. Pisałem o tym już nie raz, nie dwa, mimo to często doznaję niemałego szoku odrywając coraz to kolejne kartki z małego kalendarza zdobiącego południową ścianę kuchni. Pierwsze trzy tygodnie października minęły błyskawicznie, w równie szybkim tempie mój mózg chłonie, a może lepiej sformułuję, powinien pochłonąć już (która wersja okaże się prawdziwą zobaczymy po pierwszych kolokwiach na początku listopada), pierwsze dwa tomy z anatomii z przelicznymi kośćmi i więzadłami na czele, sporą część histologii oraz też niemały skrawek materiału z fizjologii... Co tu dużo mówić, łatwo nie jest, ale grunt to dobre podejście, a także systematyczna nauka. Długie, bardzo długie godziny nad książkami niewątpliwie zaś rekompensują bielutki fartuch zakładany zawsze przed zajęciami w prosektorium, mikroskopowanie na histologii, czy łaskawy plan zajęć, który pozwala mi niemal codziennie się porządnie wyspać, co na te warunki jest ogromnym zbawieniem...

Ale dziś nie o studiach mowa, dzisiaj chcę z Wami się podzielić kolejnymi urywkami z mojego poetyckiego kajetu, który niemal ciągle zapełnia swe lekko pożółknięte stronice, nawet teraz w trakcie studiów... Swoją drogą to właśnie ten intensywny czas studencki chyba obdarowuje mnie takimi pokładami jakże ważnej poetyckiej weny... 


Namiastka 

Z ciemnej jasności 
Jasnej ciemności? 
Zadbanych powłok 
Lecz lekko znoszonych 
Wyciągnięty skrawek 
Poszarpany 
Niepoprawną myślą 
Opadniętą powieką 
Wygładzony 
Niebanalną chwilą 
Poprawnym dziełem 
Niepozorny strzępek 
Świstek jakich wiele 
Najcenniejszy


Takie właśnie chyba jest życie każdego z nas, trochę poszarpane, nieco wygładzone, niby niepozorne, a jednak wyjątkowe i jedyne w swoim rodzaju, we wszystkich przypadkach, bez wyjątków. Jeśli macie jeszcze jakieś cenne spostrzeżenia, to zapraszam do uzewnętrznienia tychże myśli w komentarzach.

Tym razem też pożegnam się z Wami nutą jesienną, ciepłą i słoneczną, ale w wersji ogrodowo-kuchennej, złotym liściem funkii, chlebkiem bananowym, ciastem gruszkowym z mascarpone, czy gruzińskimi chinkali, które ostatnio kleiłem po raz pierwszy, debiut uważam za w miarę udany. 

Kikuś ostatnio uwielbia urządzać sobie drzemki w niewielkich stertach klonowych liści

Chlebek bananowy

Ciasto z gruszkami i mascarpone

Chinkali

Pozdrawiam serdecznie i do następnego wpisu!