Podróże #46: Najpiękniejsze zakątki Wrocławia

Witam!
Dziś pragnę Was zaprosić po krótki, intensywny, ale też bardzo miły spacer po centrum mojego ukochanego (poza Krakowem) miasta, czyli Wrocławia. Jak już pisałem post, czy dwa posty wcześniej, w ubiegły piątek miałem przyjemność wyruszyć do dolnośląskiej stolicy razem z moją najlepszą przyjaciółką na jednodniową eskapadę.

Z krakowskiego dworca ruszyliśmy pociągiem kilka minut przed ósmą - podróż trwała 3,5 godziny, prowadziła przez Częstochowę, Lubliniec, Opole, Brzeg i Oławę aż w końcu poczciwy pupil intercity dotarł na miejsce, czyli na główną wrocławską stację. Sam pociąg o nazwisku Malczewski po 30 minutach ruszył dalej, a jego metą był pomorski Słupsk, ale tamta część trasy już się nas nie tyczyła, może kiedyś... Co ciekawe, w naszym wagonie prócz mnie i Gabrysi byli wyłącznie ludzie w podeszłym wieku - zapewne jakaś grupa ruszająca na wakacje nad morzem, bądź do Poznania albo jeszcze gdzie indziej, tego już nie wiem, ale co do owych towarzyszy podróży, to śmiechów, chichów, podrywów było co nie miara. Oczywiście nasza dwójka też zapewne była tematem do rozmów, gdyż jak wcześniej wspominałem, na pewno mocno zaniżyliśmy średnią wiekową pasażerów wagonu numer 12.

Wrocławski dworzec rzuca się bardzo w oczy na tle innych polskich dworców swoim stylem, który śmiało mógłby przenieść nas na zachodnie strony Europy.

Naszym pierwszym celem wrocławskiego spaceru oczywiście był rynek, na którego płytę dostaliśmy się idąc ulicami Piłsudskiego i Świdnicką.

Pomnik Anonimowego Przechodnia na rogu Piłsudskiego i Świdnickiej

Pomnik Bolesława Chrobrego

Niewątpliwie na rynku we Wrocławiu króluje ratusz - zarówno ten stary, jak i ten nowy, ale na dużą uwagę zasługują kamienice o wielokolorowych ścianach okalające centralny plac, pomnik Fredry przeniesiony z Lwowa, a także dość oryginalna fontanna. Rynek wytyczono w pierwszej połowie XIII wieku i jest jednym z największych rynków Europy (213x178 m). Na południowy zachód, wytyczono rynek pomocniczy - Plac Solny, który też zachwyca urokliwymi kamieniczkami, a zdobią go dodatkowo Mała Iglica i kolejna, mniejsza fontanna.
Nieopodal głównego rynku wznosi się piękna Bazylika św. Elżbiety z wysoką, smukłą wieżą, która niejako strzeże i dogląda okolic niczym najwspanialsza piastunka.

Wrocławski ratusz

 

Piwnica Świdnicka w ratuszu - jeden z najstarszych lokali gastronomicznych w Europie (od 1273)

Ratusz od strony zachodniej

Fontanna na rynku

Bazylika św. Elżbiety

Piękne kamienice wrocławskiego rynku

Przejście Garncarskie

Plac Solny

Widok na główny rynek z Placu Solnego

Fontanna na Placu Solnym

Mała Iglica

Wędrując dalej na Ostrów Tumski minęliśmy kilka wąziutkich, urokliwych uliczek, a następnie mostem Piaskowym weszliśmy na odrzańskie wyspy - Piasek oraz Daliową. Na tej pierwszej najciekawszym punktem niewątpliwie jest przepiękny gotycki Kościół Najświętszej Marii Panny, warto zwrócić również uwagę na stojący nieopodal kościoła pomnik kardynała Bolesława Kominka oraz przejść się przy okazji bulwarem Włostowica z którego można podziwiać wrocławską archikatedrę na Ostrowie Tumskim.

Na drugiej wyspie zaś wznosi się dość charakterystyczna rzeźba autorstwa Oskara Zięty, którą ja potocznie nazywam "srebrnymi żeberkami". 😂

Jeden z wielu posążków wrocławskich krasnali

Most Piaskowy

A to te srebrne żeberka haha

Kościół NMP...

...i jego wspaniałe wnętrze

Pomnik kardynała Kominka

Widok na archikatedrę z bulwaru Włostowica

Po minięciu odrzańskich wysepek dotarliśmy na Ostrów Tumski, czyli najstarszą część Wrocławia, która łączy się z Piaskiem dzięki Mostowi Tumskiemu, znanego w całej Polsce z tysięcy kłódek miłości przypiętych do barierek tegoż właśnie mostu, co ma przynosić szczęście zakochanym i być gwarantem wiecznej miłości.

Most Tumski

I tysiące kłódek...

Idąc ulicą Katedralną w kierunku archikatedry, warto zwrócić uwagę na gotycką Kolegiatę Świętego Krzyża i św. Bartłomieja - równie wzniosłą i piękną jak okoliczne świątynie, a także na stojący przed kolegiatą pomnik św. Jana Nepomucena, który swoimi 9,5 metrami wysokości stanowi największy na świecie pomnik tego czeskiego męczennika.

Ulicą Katedralną...

Kolegiata

Pomnik św. Jana Nepomucena

Najwznioślejszym punktem Ostrowa Tumskiego jest oczywiście Archikatedra św. Jana Chrzciciela, której historia sięga praktycznie początków państwowości polskiej, czyli przełomu X i XI wieku i wiąże się z założeniem we Wrocławiu biskupstwa w roku 1000. Na szczycie jednej z głównych wież świątyni udostępniony jest punkt widokowy z którego przepięknie widać panoramę całej stolicy Dolnego Śląska. Bilet na katedralną wieżę kosztuje kilka złotych, a będąc na samej górze można zobaczyć naprawdę zapierające dech w piersiach widoki. Wracając z atrakcji na turystów czeka niewielka wystawa z wieloma afrykańskimi pamiątkami.

Statua Mateńki Boskiej z Dzieciątkiem

Piękne kolory również przy archikatedrze

Wspaniałe widoki z wieży katedralnej

Wystawa

Po zwiedzeniu archikatedry ruszyliśmy tramwajem w kierunku Hali Stulecia i ogrodu japońskiego. W tej samej okolicy znajduje się również ZOO z afrykarium, dla tych którzy lubią podpatrywać dzikie zwierzątka z całego świata i bliżej je poznać, naszym celem jednak to miejsce nie było.
Zarówno Hala Stulecia jak i ogród japoński znajdują się na terenie dużego Parku Szczytnickiego. Obie atrakcje swoją historię tworzą od 1913 roku, a ich powstanie wiąże się ze setną rocznicą wydania we Wrocławiu przez Fryderyka Wilhelma III odezwy "Do mojego ludu" z 17 marca 1813 roku, wzywającej do powszechnego oporu przeciwko Napoleonowi Bonaparte. Prócz ogrodu i Hali Stulecia okolicę upiększa wspaniała Pergola, ogromna Iglica wysoka na ponad 90 metrów (Iglica na Placu Solnym o której wspominałem wcześniej nawiązuje właśnie do tej w Parku Szczytnickim), a także wielka, multimedialna fontanna.
 

Hala Stulecia

Pergola

Widok na fontannę i Halę Stulecia

Wielka Iglica przy Hali Stulecia

Wrocławski ogród japoński wiosną, czy latem jest przepełniony zielenią, kwiatami, na których tle można podziwiać drewniane pawilony, mostki, altany zbudowane we wschodnioazjatyckim stylu. Centralną część ogrodu stanowi duży staw na którego powierzchni leniwo unoszą się liście oraz kwiaty śnieżnobiałych grzybieni, czy złotych grążeli. Nieopodal biją również wody niewielkiego wodospadu, a pomiędzy tym wszystkim rozrastają się dumnie rododendrony, pierisy, bonsai, platany, miłorzęby tworząc unikalny klimat, którego nie można poczuć nigdzie indziej, chyba że w sercu prawdziwej Krainy Kwitnącej Wiśni...

Brama główna Sukiya-mon

Pawilon herbaciany azamaya

Złote perły grążela na japońskim oczku

We Wrocławiu nie można się nudzić, za każdym razem odkrywam coraz to nowsze i bardziej urokliwe miejsca, które powodują, że dolnośląska stolica może być celem każdej mojej podróży. Wracając pociągiem do Krakowa w naszym wagonie zepsuła się klimatyzacja, a że akurat wtedy na dobre rozbłysnęło czerwcowe słońce ze swoimi 30 stopniami, na stacji w Oławie naprawiano owy kaprys intercity, dzięki czemu na głównej krakowskiej stacji pojawiliśmy się nieco ponad 45 minut później niż pierwotnie planowano...

Mam nadzieję, że podobał Wam się wirtualny spacer po najpiękniejszych zakątkach Wrocławia... Dziękuję wszystkim za ogromny odzew pod postem o moim ogrodowym zielniku oraz za wszystkie propozycje, jak mógłbym swoją kolekcję jeszcze powiększyć.
Pozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie i do zobaczenia! 😉😉