Szukam oznak wiosny...

Witam!
Dzisiaj zacznę od swojej poezji.

Ożywienie

Szukam ich codziennie.

Czerpię z nich wiele sił.

Ach te ślady i oznaki!

Mojego ożywienia.

Wybudzenia z letargu.

Wyjścia ze snu.

Szukam ich zawsze.

Szukam ich wszędzie.

Przez nie mogę:

Być.

Mieć.

Iść przez świat.

Szukać.

ŻYĆ!

Jestem szczęśliwy, gdy mogę znaleźć ożywienie. I to w duszy, i to w przyrodzie.

Ostatnio nastąpiła odwilż po kilkudniowej zimie, a wraz z nią ocieplenie. Wiadomo, że w takich warunkach wszystko zaczyna ożywać. Ja też znalazłem parę oznak wiosny.

Pierwsze nowalijki, kiełki, bazie... to taki piękny czas! 

Wiosna oprócz ożywienia oznacza dłuższy dzień, zieleń wokoło, zapach świeżości, Wielkanoc, piękne kwiaty, wybudzenie zwierząt ze snu zimowego. Tyle się dzieje! Ach! Uwielbiam ten czas.

Pierwsze oznaki wiosny znalazłem w ogrodzie. Na początku zobaczyłem przebiśniegi. Jeszcze małe, jeszcze bez kwiatów, ale urodziwe i niezmiernie pocieszne.

Ten widok wywarł na mnie duże wrażenie i od razu zacząłem przeczesywać ogród w poszukiwaniu wiosennych roślinek i oznak tego ożywienia.

Na drugim poletku, po prawej stronie odnalazłem dwie sadzonki krokusów. Kiedyś miałem ich wiele, ale pod wpływem lat, cebulki i roślinki zaczęły zanikać. Mam nadzieję jednak, że jeszcze parę krokusików wykiełkuje.

Po drugiej stronie poletka odkryłem parę tulipanów. Rosną tam od trzech lat - różowe, silne i długo kwitnące. Same kwiaty nie są zbyt duże, ale niezwykle piękne.

Wracając do domu, na przydomowej rabatce znalazłem jeszcze jedną sadzonkę żonkila. Bardzo lubię te kwiaty, ale w moim ogrodzie jakoś im nie pasuje. Kwitną bardzo skromnie i krótko. A po 2-3 sezonach zamierają.

Wiadomo jednak, że taka żółć od żonkila zawsze w małym stopniu doda piękna ogrodowi.

Następnego dnia, idąc w pola, zauważyłem wierzbę z baziami. Byłem bardzo zdziwiony, że na początku lutego już rosną bazie! Kiedyś to było nieprawdopodobne, nie do pomyślenia! A dziś? Dziś, to już jest rzecz normalna. Z jednej strony dobrze, bo wolę wiosnę, lato i ich ciepło, zaś z drugiej strony ośnieżony krajobraz też zachwyca.

Uciąłem dwie gałązki i włożyłem je do flakonu w salonie. Wyglądały pięknie!

Tyle tych znaków, tyle tych pięknych cząstek wiosny... Jak wiecie zapewne, uwielbiam wiosnę i lato. Te ciepłe i radosne pory roku darzę ogromną sympatią i bardzo się cieszę, że powoli idziemy w tym właśnie kierunku.
Wiadomo, będzie brakować tych ośnieżonych pól, białych krajobrazów, ale to przeszywające zimno, konieczność długiego ubierania się - to nie dla mnie.

A wy? Widzieliście już jakieś zalążki wiosny u siebie? Piszcie! :)

Na sam koniec chciałbym przypomnieć o wyzwaniu urodzinowym. Do 13 lutego, czyli do soboty, do wysłania na mojego maila 1 z 4 opcji: wiersz z niebieskim w tle, zdjęcie, które kojarzy się Wam z niebieskim, niebieska robótka artystyczna oraz przepis na niebieskie danie.
Szczegóły na wyróżnionym poście na pasku z prawej strony bloga.

Pozdrawiam i do zobaczenia! :)